Şiirler

Yalnızlığımızın çaresi yine yalnızlığımızdır

Halit Özboyacı

Biz hep yalnızlıklarımızı anlattık

Kendimizden hiç söz etmedik bile

Oysa yalnızlık

Terkedilince artan bir  üşümeye benzer

Paylaşamadığın zaman daha iyi anlarsın

Yoksa yalnızlığı mahkumiyetten sayma

Yani kararı kesin değise de

Tek başına cezası çekilmez olur

 

Öyleyse

Yalnızken gizle kendini

Bakışlarında bari okunmasın

Gördüğün o kabus yüklü rüyalar

 

Bilirsin

Tek başına kalmak  değildir yalnızlık

Yeniden uçurum kıyısında durmak belki

Işıkları kapalı bir odada

Tek tek hatırlanan hikayelerin sonları da değil

Ya da kundaklanmış hayallerimiz mi yalnızlık

En çok da bir köşeye çekilip uyumak yoruyorsa sizi

İşte o zaman anlarız

Bizim yalnızlık dediklerimiz

Artık uçsuz bucaksız bir boşluk olur

 

İyice yaşlı yalnızlığım ve İçimdeki isyanla

camları kırık bir pencereden

Aç ve susuz uçan kuş misali

Sessiz ve hatta bitkin

Tekrarlarını karıştırdığım masalın içinden

Boşluğa doğru haykırsam

 

Siyah ve derin bir gecede

Yavaş yavaş anlattıklarım

harf ve hece gibi birbirine karışsa

 

Maksat anlaşılmasa

 

İnce ince kıyılmış bizim geçmişimiz

Sıralı bir hikaye olarak anlatılsa

 

Sonu olmayan uykuların içinden

Pamuk kadar yumuşak ve renksiz

Henüz yeni terkettiğim sohbetler

bir köşeye sıkışsa

bildik bir telaşı da yansıtıyorsa yüzüm

Ve kaybolup giderken her şey

Çaresizliğimin adı yeniden yalnızlık olur

Paylaş